Van de 1e groep kinderen van Los Pinos, die tussen 2002 en 2006 door hun arme en wanhopige ouders waren afgestaan, zijn de meesten inmiddels weer herenigd met hun familie.

We zijn erg blij met deze gezinshereniging en zien dat deze meiden zich zo goed ontwikkeld hebben, dat ze zich nu over hun families gaan ontfermen. De meesten helpen mee met het huishouden, zorgen voor broertjes en zusjes en brengen geld mee naar huis dat ze verdienen door bijbaantjes te nemen. We dragen bij in de studiekosten van die meiden die daar gemotiveerd genoeg voor zijn en helpen hen ook met eventuele noodzakelijke uitgaven zoals vervoer naar de universiteit, materialen of gezondheidszorg. Deze financiēle hulp ontvangen ze alleen als ze daarvoor hun eigen administratie bijhouden en bonnetjes inleveren.

Voor hen die niet goed bij familie terecht konden of anderszijds hulp nodig hadden met het wennen aan een leven buiten de kloostermuren, hebben we vanaf het begin een begeleidster aangesteld in Peru die het aanspreekpunt is voor alle kinderen die binnen ons protocol vallen.
Momenteel is dat Elita. Zij leest alle verslagen en zorgt dat de studerende meiden hun studiefonds maandelijks ontvangen via de bank. Ze belt regelmatig met ze en een paar keer per jaar gaat ze op bezoek om hun studievoortgang te checken en om een oogje te houden op hun welzijn en thuissituatie. Deze begeleidster houdt ook, waar mogelijk, contact met de andere kinderen die het tehuis hebben verlaten.

Thuis hebben vrijwel alle kinderen het ineens heel arm en veel meiden merkten op dat ze de relatieve 'luxe' van het kloosterleven missen. Ze missen de basisvoorzieningen die ze in het kindertehuis hadden, zoals een goed bed, 3 goede maaltijden per dag, gratis scholing en (medische) zorg. Een meisje beschreef het zo: "Als ik in het tehuis een pen nodig had voor mijn huiswerk, gaf een zuster mij een pen. Nu vraag ik het mijn moeder, maar die antwoord dat er geen pen in huis is."

Toch is bij hun ouders of broers en zussen zijn - na hun jeugd in een tehuis te hebben doorgebracht - erg verleidelijk en wie dit ook maar enigszins kon, keerde terug zodra ze de keuze hadden. 

Waar zijn de kinderen zoal terechtgekomen?

Hoofdstad

Veel Los Pinos-verlaters besloten in de hoofdstad Lima te gaan studeren, waar ze dichterbij hun families zijn of betere studie- en arbeidskansen en een moderner Peru aantreffen. Sommigen van hen wonen of woonden in de kost in het klooster van dezelfde orde als die van het kindertehuis. Ze helpen daar de nonnen bij het zorgen voor ouderen en gehandicapte kinderen en verdienen daarmee hun kost-en inwoning. Een deel van deze jonge vrouwen werkt all full time.

Een groep jongere kinderen, uit 2 verschillende gezinnen, wilde ook terug naar hun ouders en zijn weer in de sloppenwijken van Lima beland. Dit is met name zorgwekkend voor de minderjarige meiden onder hen. Zo goed en zo kwaad als het gaat, houden wij en de nonnen contact met hen. Een jonge dame werd vrij jong moeder en zij heeft aangeven nu in te zien dat ze eerst haar school had moeten afmaken. Zij en haar vriend ondervinden veel moeilijkheden om werk te vinden zonder middelbare school diploma en daarom helpen wij ze met het afmaken van hun middelbare school. Haar zusjes zijn minderjarig en één van hen gaat momenteel niet meer naar school, wat schrijnend is. De jongste van de twee woont sinds kort in het klooster in Lima en is terug naar school. Hopelijk motiveert dit hun andere zus ook om het weer op te pakken.

Helaas zijn de meisjes van de andere famillie niet ingegaan op onze pogingen om hen weer te sponsoren hierin en kunnen wij hier tot onze grote spijt verder geen invloed meer op uitoefenen.

Jungle
Een meisje is na ernstige gedragsproblemen in het tehuis en in het klooster in Lima naar de jungle teruggekeerd. Haar moeder was haar als klein meisje naar de bergen komen brengen omdat ze de zorg voor haar niet aankon, maar die moeder is nog steeds niet in staat voor haar dochters en zoontje te zorgen. Gelukkig kwam ineens de vader van dit meisje weer opdagen. Hij bleek een vaste baan te hebben en heeft deze tiener nu onder zijn hoede, samen met haar pleegbroertjes en zusjes. Via Facebook houden we enigszins bij hoe het met haar gaat.

Platteland

Sommigen hadden geen ouder die voor hen kon zorgen en zijn door familieleden op het platteland opgenomen. De nonnen houden ook contact met die meisjes en zij maken het goed. Een studente woont ook weer op het platteland, maar gelukkig wel bij haar moeder en broertje. Ze reist voor haar studie dagelijks naar Huaraz en we dragen bij in deze onkosten. Ze verdient er daarnaast ook zelf bij, door in onze eetlokalen als activiteitenbegeleidster mee te helpen.

Huaraz

Er wonen nog slechts een paar kinderen van Los Pinos in Huaraz zelf. Eén meisje woont bij haar oom in de stad, zodat ze haar lagere school kan afmaken. Een ander meisje woont nog wel in het kindertehuis, omdat haar ouders te ziek en arm zijn om voor haar te zorgen. Haar oudere zus, die studeert via het studiefonds, woont bij de familie van haar vriend in.